De mooiste 5 kilometer en 10 kilometer hardlooproute vanaf de Grote Markt in Haarlem
Haarlem is misschien wel de mooiste stad van Nederland om hardlopend te ontdekken. Vanaf de Grote Markt loop je langs historische gevels, de groene singels en molen De Adriaan. Daarbij ben je nooit ver weg van het Spaarne, de rivier die dwars door het centrum van Haarlem stroomt.
Haarlem Urban Run 5 kilometer
Vanaf de Grote Markt loop je via de Smedestraat richting de Bakenessergracht. Nadat je de Begijnebrug bent overgestoken kom je aan het Spaarne. Loop via de Catharijnebrug langs molen De Adriaan richting de Prinsebrug. Nu ga je, lopend langs de groene Kloppersingel en Schotersingel, via de Kruisweg de stad weer in. Wie na vier kilometer dorst heeft kan bij café Van Gunsteren in de gezellige Vijfhoek terecht voor een frisje of biertje.
De noordelijke kant van deze route lijkt op de run van 5 kilometer. Maar deze route loopt naar het zuiden langer door. Zo kom je ook door de weelderige Haarlemmerhout en het statige Frederikspark. Ongeveer halverwege passeer je de Gedempte Voldersgracht met de Jopenkerk waar je een biertje van deze lokale brouwer op het terras of in de kerk kunt nemen.
De National Park Trail is een indrukwekkende, meerdaagse route van 110 kilometer door het Nationaal Park Hoge Kempen in België, op nog geen 200 kilometer rijden van Amsterdam. De trail verbindt verschillende toegangspoorten waar je gratis kunt parkeren, vaak horeca vindt en soms kunt overnachten. Wie in juli of augustus op pad gaat, treft bovendien de heide in volle bloei.
Fastpacken is een combinatie van trailrunning en minimalistisch backpacken. Op vlakke stukken ren je, op steile of technische passages wandel je. Alles wat je onderweg nodig hebt draag je zelf mee: slaapspullen, kleding, eten en drinken.
Slapen onder een tarp
In juni liep ik samen met Kosta de volledige trail in vier dagen. Met behulp van Komoot en de officiële route verdeelden we het traject in etappes van 38, 32, 24 en 16 kilometer. In dit verslag deel ik onze ervaringen, de routes, een paklijst en praktische tips.
DAG 1 – KATTEVENNEN NAAR MAASMECHELEN (38 KM)
Vrijdagavond vertrekken we direct na werktijd naar Maaseik, waar we een eenvoudige Airbnb hebben geboekt. Zo kunnen we de volgende ochtend vroeg starten; Kattevennen ligt op slechts twintig minuten rijden. Onderweg eten we een koude pastasalade en sluiten de avond af zoals het hoort in België: met een snelle stop bij een frituur en een laatste Jupiler voordat we gaan slapen.
Zaterdagochtend beginnen we met overnight oats, fruit en veel koffie. Na een laatste controle van de rugzakken rijden we naar Kattevennen. De eerste etappe is meteen de langste, maar dankzij het beperkte aantal hoogtemeters kunnen we veel kilometers hardlopend afleggen.
De route voert ons door stille bossen, langs vennetjes en meren. Vlonderpaden leiden ons over moerassig grasland met hoge varens aan weerszijden. Na 23 kilometer ploffen we neer op het terras van Hoeve Pietersheim in Lanaken voor soep en pannenkoeken. Een welkome tussenstop.
De bewegwijzering blijkt uitstekend. Alleen wanneer onze eigen route afwijkt van het officiële traject hebben we de GPX nodig. Tegen half zes bereiken we Camping Salamander in Maasmechelen. Vanaf dat moment draait alles om eten, drinken en herstellen. Lokale bieren en een bord spaghetti bolognese maken de dag compleet.
PAKLIJST EN UITRUSTING
Onze kookset bestaat uit een Firedragon-brandertje met Esbit-brandstofblokjes. Compact, goedkoop en verrassend effectief. In een titanium beker maakten we ’s ochtends pap en ’s avonds kokend water voor gevriesdroogde maaltijden van Firepot.
Verder namen we onder meer een liter water, toiletspullen, extra kleding, EHBO-materiaal en een reddingsdeken mee. Die laatste bleek goud waard toen onze tarp lekte. Voor het slapen gebruikte ik een Therm-a-Rest-matje en een eenvoudige slaapzak. Alles paste precies in een Deuter Speed Lite-rugzak van 21 liter.
Veel stijgen en dalen op de tweede dag
DAG 2 – MAASMECHELEN NAAR OPOETEREN (32 KM)
Na een rustige nacht drinken we koffie bij ’t Salamanderke en gaan opnieuw op pad. Deze etappe blijkt nog mooier dan de eerste. Het landschap wisselt voortdurend, van ruige heuvels tot lieflijk berkenbos. De beklimming van de Panoramaterril vormt een absoluut hoogtepunt. Vanaf de top kijk je uit over de iconische pontonbrug en de beboste mijnterrils.
Na de brug volgen stevige klimmen en afdalingen. Tegen de avond belonen we onszelf met friet en Italiaans ijs in Opoeteren. Op de camping kiezen we verstandig: we leggen de bierkaart terug en gaan eerst de tarp opzetten.
Fietsen over water
SLAPEN ONDER EEN TARP
Met een tarpdoek van 3 bij 4,5 meter en vier wandelstokken creëer je verrassend veel mogelijkheden. De constructie biedt meer ruimte dan een tent en is flexibel op vrijwel iedere kampeerplek op te zetten.
DAG 3 – OPOETEREN NAAR AS (24 KM)
Na ruim zestig kilometer beginnen de benen langzaam zwaar te worden. Toch maakt de omgeving veel goed. Zandduinen, heidevelden en eindeloze bosgebieden volgen elkaar op. Halverwege wijken we een paar kilometer van de route af om in een dorp extra water te kopen. Onze volgende overnachtingsplek beschikt namelijk over geen enkele voorziening.
De laatste kilometers naar de paalkampeerplaats (onbeheerde kampeerplaats) zijn spectaculair. Alleen wandelaars kunnen deze plek bereiken. Wanneer we aankomen blijkt de locatie nog mooier dan gehoopt.
Mijn vrouw appt dat ze het maar niets vindt dat we alleen in het bos slapen. Terwijl ik een reactie typ, verschijnt een groep Belgische padvinders met enorme rugzakken. Het blijken brandweerlieden die samen op trektocht zijn. Binnen korte tijd brandt een kampvuur en staan wijn, bier en snacks op tafel. De avond eindigt met sterke verhalen, veel gelach en een van de mooiste kampeerervaringen van de hele tocht.
Fikkie stoken met de brandweer in As
DAG 4 – AS NAAR KATTEVENNEN (16 KM)
De laatste etappe is kort, maar opnieuw bijzonder. Het landschap oogt sprookjesachtig. Ondanks vermoeide benen genieten we van iedere kilometer.
Wat deze trail zo aantrekkelijk maakt, is het gevoel van afzondering. Hoewel je regelmatig dicht langs bebouwing loopt, heb je voortdurend het idee diep in de natuur te zijn. Tegelijkertijd zijn horeca en supermarkten nooit ver weg.
Vlak voor Kattevennen maken we een laatste foto: rennend, armen in de lucht. Vier dagen, 110 kilometer en talloze herinneringen later zit het avontuur erop. Al duurt het niet lang voordat we een nieuw plan smeden. Eerst nog één ding: friet in Genk.
Afgelopen zondag liep ik mijn vijfde marathon, in Düsseldorf. Aangekondigd als mijn laatste maar daar twijfel ik nu aan. Ik was hard aan het werk maar genoot. Met volle teugen, sterk. Ik denk dat ik een aantal dingen goed heb aangepakt, in de voorbereiding en tijdens de wedstrijd. Die lessen deel ik hier. Alles wat misging trouwens ook. 🙂
Buikpijn
Uit Het hardloperskookboek leerde ik dat je ongeveer acht gram koolhydraten per kilo lichaamsgewicht moet innemen de dag vóór de wedstrijd. Ik weeg zeventig kilo dus mikte ik op 550 gram. Dat is veel. Ongeveer zes tot zeven borden pasta. Of twintig krentebollen.
Het shakeout rondje aan het eind van die middag ging stroef, mijn buik stond zó strak.
Alles wat ik vrijdag had klaargemaakt ging zaterdag op. Het shakeout rondje aan het eind van die middag ging stroef, mijn buik stond zó strak. Maar de volgende ochtend deden drie koppen koffie hun werk en had ik genoeg ruimte voor mijn overnight oats en halve banaan. Knallen!
Carboloading voor de marathon
Volume
Ik heb in de loop der jaren veel gelezen over de marathon. Wat ‘alle’ theorieën gemeen hebben: meer weekvolume is meer snelheid op de hele. In overleg met coach Johan Neve trainde ik achttien weken, met drie opeenvolgende topweken rond de negentig kilometer.
Na de finish zondag kon ik bevestigen: mijn tempo bracht me inderdaad (ruim) onder de drieënhalve uur die ik voor ogen had. Iets wat minder goed ging, daar las ik na afloop wat moois over.
Extra hydrateren? Let erop dat je voldoende water drinkt de laatste dagen voor de marathon.
Focus
Namelijk: tussen vijfendertig en veertig kilometer zakte mijn tempo met ruim tien/vijftien seconden per kilometer. En dat kwam niet omdat ik ‘op’ was: mijn laatste tweeënhalve kilometer lagen rond of zelfs onder mijn gemiddelde tempo tijdens de eerste helft. Hoe het dan kwam? Even niet opletten, te weinig focus.
‘Had Martijn wel moeten starten? Heb ik genoeg getraind?’ Loop in het nu, niet in gedachten.
De marathon in Düsseldorf
Racefuel
Van mijn collega Jesse hoorde ik dat tachtig tot honderd gram koolhydraten per uur tijdens de marathon optimaal is (Sabastian Sawe was dit weekend de eerste mens die in een officiële marathon onder de twee uur dook. Hij slobberde per uur honderdvijftien (!) gram koolhydraten weg). Tijdens mijn marathon had ik voor elk uur twee normale Born gels en één Born supergel bij me. Genoeg voor ongeveer 85 gram koolhydraten per uur. Met sportdrank kreeg ik elk uur nog zo’n 10 gram extra koolhydraten binnen. Ging top, niet mee geoefend echter, slordig dus.
Bonusles: ik dronk op vrijdag én zaterdag een liter Maurten sportdrank 160. Niet alleen voor de extra koolhydraten maar ook om wat meer vocht binnen te krijgen. Extra hydrateren? Let erop dat je voldoende water drinkt de laatste dagen voor de marathon.
De brug over
Marathon amnesia
Wat je níet moet doen tijdens de marathon: je strategie gaan herberekenen, zoals ik. Je komt namelijk op het verkeerde antwoord. 🙂 Mijn rekensom vooraf (die klopte): drie gels per uur, tijdens de eerste drie uur. Negen gels, dus die stak ik bij me. Na een uur lopen kwam ik tot de conclusie: ik heb te weinig gels bij me, ik moet terug naar één gel per vijf kilometer. Hoe dan? 🙂 In het hotel haalde ik dus twee ongebruikte gels uit mijn broek, zonde.
Eind goed, al goed
Al met al een geweldige ervaring. Waarin ik iets langzamer liep dan gepland, maar dat besloot ik zelf, na drie kilometer. Want dat is misschien wel de belangrijkste les die ik je mee wil geven. Na het lopen van ontelbare events, van alles tussen de 3.6 en zestig kilometer, mag ik erop vertrouwen dat ik op raceday al na twintig minuten weet wat ik die dag waard ben.
Trainen voor een marathon kost veel tijd. Zeker als je een mooie tijd wilt lopen. Want daarover zijn de verschillende marathonprogramma’s het eens: een grotere weekomvang vergroot de kans op een snelle marathon. Hoe hark je kilometers bij elkaar als je druk bent met werk en/of privé?
Gebruik je rustdagen voor een herstelrondje
Ook op de dagen dat je geen training hebt staan kun je kilometers maken. Loop bijvoorbeeld 5-7 kilometer in een laag tempo, de dag na een zware training. Bijkomend voordeel: actief herstel zorgt ervoor dat je sneller weer klaar bent voor een volgende pittige workout.
Marathontraining in Spaarnwoude (foto Renata Jansen)
Loop langer in en uit
Plak een of twee kilometer aan je warmingup en doe hetzelfde als je uitloopt. Een gemakkelijke manier om kilometers te plussen. Bovendien zorgt een langere coolingdown voor een sneller herstel.
Voeg marathonblokken toe aan je lange duurloop
Tijdens je lange duurloop ook stukken op marathontempo doen heeft meerdere voordelen. Naast vertrouwd raken met je wedstrijdtempo haal je méér uit één training. ‘Tijd op de benen’ plus zelfvertrouwen dat je marathonpace straks realistisch is.
Zondag 15 maart 2026 organiseert loopgroep Loopmeesters uit Haarlem een marathonblokken sessie, in Spaarnwoude (Velsen-Zuid). We hebben een autovrij, vlak en snel parcours van 7,5 kilometer voor je uitgezet die dag. Inclusief waterpost (zelf beker meenemen): je kunt hier vooraf ook je eigen bidons op plaatsen.
Marathonblokken trainen in Spaarnwoude (foto Bjorn Paree)
Train je voor een voorjaarsmarathon? Dan kun je op 15 maart een dertiger lopen. Of een aantal tempoblokken afwerken en zo je marathonpace testen. Er zijn geen pacers of tempogroepen. Maar een loopmaatje is snel gevonden om mee samen te werken. Na afloop kun je bij ons een beker chocomel krijgen (weer die beker meenemen :-).
We verzamelen om 09:00 uur voor de ingang van boerderij Zorgvrij aan de Genieweg 50 in Velsen-Zuid (gratis parkeren). De boerderij heeft een grote speeltuin en een kiosk dus ook je (kleine) supporters zullen zich uitstekend vermaken. Leden van Loopmeesters doen gratis mee, niet-leden betalen 5€ om mee te doen (graag gepast en contant meenemen).
Meedoen? Stuur trainer Karel Kolb even een appje (0617462882), zo weten we hoeveel chocomel en water we moeten meenemen. Ook als je nog vragen hebt kun je hem appen, hij helpt je graag.
Zondag 9 november 2025 vond de Last Runners Standing in natuurgebied De Kuilen plaats, in Noord-Brabant. Ieder halfuur startte een nieuwe ronde van vier of vijf kilometer. De challenge: zorgen dat je elk halfuur weer klaarstaat voor de volgende ronde. Je kon maximaal 40 of 50 kilometer lopen, tien rondes dus.
Kosta en ik reden iets na zes uur die ochtend weg uit Haarlem. Om acht uur waren we in De Kuilen, mooi op tijd dus. We dronken nog even koffie uit de thermoskan, in de warme auto. Tegen half negen meldden we ons bij de organisatie, voor ons startnummer. Het werd al heerlijk weer, fris, dus we kozen voor een korte broek en korte mouwen. Onze tassen konden we kwijt onder één van de grote tenten, daar stonden ook houten banken, perfect dus.
De vijf kilometer ronde in Langenboom
Voor dit evenement had ik het een en ander aan eten en drinken mee. Een liter water, en een liter water met elektrolyten. Vijf gels, een koude pastaschotel met zalm en acht plakken (zelfgebakken) bananenbrood. En acht krentebollen.
Om precies 9 uur startte de eerste ronde. Kosta en ik volgden de ‘pacer’ van 5:30 m/pkm, we konden zo warmdraaien met nog een korte pauze voordat ronde 2 startte. De volgende rondes liepen we telkens op 5:10-5:20, met drie tot vier minuten rust per ronde. Vijf kilometer is echt wat anders dan 3.6 km, in 30 minuten. 🙂 Onze eigen Spaarnwoude Park Ultra is laagdrempeliger wat dat betreft.
Maar zoals gezegd was er ook een 4 km ronde. Mijn idee voor de Spaarnwoude Park Ultra edities in 2026: naast de 3.6 ook een 4.6 ronde bieden, eveneens in 30 minuten af te leggen. Zo’n uitbreiding is gemakkelijk te realiseren door het neerzetten van een pion en het bieden van een extra keerlus voor de lopers van de lange ronde. Maximaal te lopen: 92 km (4.6) en 72 (3.6) tijdens de wintereditie, in juni 2026 worden deze maxima zelfs nog hoger (omdat we in juni 2 uur langer door gaan dan in december).
Eten en drinken ging dit keer perfect, beter dus dan tijdens mijn eerste backyard ultra in Groningen eerder dit jaar. Mijn twee liter vocht, de pastaschotel én het bananenbrood: het is tijdens mijn 8 rondjes allemaal in mijn buik verdwenen. Alleen de krentebollen at ik pas later, in de auto terug. 🙂 Eten en drinken deed ik tijdens de pauzes, ik heb alleen rennend nog vier gels genomen.
Kosta krijgt het eremetaal omgehangen na zijn 50 kilometer 😉
Over de organisatie: helemaal perfect. De mensen in Langenboom waren oprecht enthousiast, betrokken en lief. Dat is toch wel de grote charme van deze kleinschalige evenementen. En dat alles voor een heel vriendelijk startgeld. Dikke vette aanrader dus!
Voor wie het gemist heeft: op zaterdag 14 juni dit jaar organiseerde onze loopgroep (Loopmeesters) samen met RunX Haarlem de eerste Spaarnwoude Park Ultra: van 9 tot 21 uur rondjes van 3.6 kilometer rennen, elk rondje binnen een half uur. Dennis en Bob hielden dit het langst vol: zij startten vierentwintig keer voor een nieuwe ronde en liepen zo bijna negentig kilometer in twaalf uur. Bij de dames won Simone, zij liep uiteindelijk meer dan een marathon. De ruim 80 deelnemers waren het erover eens: dit was zo gaaf, we willen meer! Zaterdag 12 december 2026 is de vierde editie!
Het idee van Spaarnwoude is gebaseerd op wat wereldwijd een backyard ultra is gaan heten: wie een parcours van 6.7 kilometer binnen een uur aflegt, mag starten voor een nieuwe ronde. Hij of zij die dit het langst volhoudt, wint. In juni dit jaar liep Phil Gore 119 rondes, bijna 800 kilometer, tijdens de Dead Cow Gully Backyard Ultra. Bij de vrouwen ligt het record op 583 kilometer. Overigens zijn veel backyard ultra’s inmiddels in tijd begrensd, bijvoorbeeld twaalf of vierentwintig uur.
Na ‘Spaarnwoude’ wilde ik dolgraag zelf een backyard lopen. Daarom reed ik zaterdagochtend 19 juli naar Groningen, voor de Kardingebultra. Een backyard ultra die maximaal 24 uur duurt: de start is op zaterdag om 14 uur, de laatste ronde (van 6.7 kilometer) begint om 13 uur op zondag. Uiteindelijk liepen tien mannen de maximale afstand: 100 mijl. De beste vrouw kwam tot vijftien rondes. En ik? Na negen rondes was ik dik tevreden en stapte ik uit. Met een glimlach van oor tot oor.
In dit stukje neem ik je mee in mijn voorbereiding: die begon voor mij met het nadenken over eten en drinken. Want dat had Dennis me op die 14de juni duidelijk gemaakt: een (backyard) ultra is een kwestie van (veel) eten en drinken, non-stop. De basis van mijn voedingsplan, na veel googelen en YouTube kijken, kwam hier op neer: per uur wilde ik 50 gram koolhydraten, een kleine 400 kcal energie, 10 gram proteïne en 500 milligram zout binnen krijgen. Wat je dan per uur in je mond moet stoppen, volgt hieronder.
Een energiegel of energiereepje levert ongeveer 100 kcal energie en 25 gram koolhydraten. Als basis zette ik daarom in op twee gels of twee reepjes na elke ronde. Sodium wilde ik uit twee Fastchews (soort zouttabletjes met onder andere sodium en elektrolyten) per uur gaan halen. Tijdens het rekenen bedacht ik me dat ik waarschijnlijk ook moest drinken. Daarom kocht ik SiS GO Hydro tabletten, met als inzet om een halve liter (één tablet) water per uur te drinken. Als bonus wilde ik dan na elke derde ronde (dus na elke twintig kilometer) extra eten: ik bakte vooraf thuis acht pannenkoeken, een chocolade bietencake en een broodschotel. Spoiler alert: van mijn voedingsplan kwam in Groningen weinig terecht.
Naast eten en drinken las ik me online in op kleding en overige materialen. Ik besloot daarop om vijf shirtjes, drie shorts, drie paar sokken en drie paar schoenen mee te nemen. En een regenjasje en handdoek. Zo zou ik altijd voldoende wissels hebben voor mijn drie subdoelen: 60, 80 of 100 km lopen, afhankelijk van wat lichaam en geest die dag met mij voorhadden.
Voor mijn basiskamp hield ik het simpel: ik kocht bij de Kruidvat een strandparasol voor 7€ en nam van thuis een campingstoel mee. Tot slot stopte ik voor de rondes in het donker een hoofdlamp in mijn weekendtas.
Net als in Spaarnwoude was ook deze ultra heerlijk gesitueerd: in recreatiegebied Kardinge, aan een meertje inclusief koude douches en toiletten. Die douches zouden voor mij heel belangrijk blijken na de start. Mezelf installeren kostte weinig tijd: ik klapte mijn stoeltje open en sloeg de parasol in de grond. Ik had nu voldoende tijd om om me heen te kijken: veel partytenten met complete veldkeukens en zithoeken. Het was meteen duidelijk dat ik hier het groentje was die ook eens kwam kijken. Ook appte ik Janin dat ik de volgende keer tattoos moest laten zetten en mijn baard laten staan. 🙂 Met nog een uur tot de start en een temperatuur van 29 graden heb ik mijn zwembroek aangetrokken en ben een half uurtje gaan zwemmen, heerlijk na zo’n lange autorit.
Om 14 uur vertrokken we voor de eerste ronde. Waar ik achteraf wel trots op ben is dat mijn voorgenomen tempo (7 minuten per kilometer) in Groningen precies goed voor mij bleek te zijn. Het (hele) warme weer paste hier echt perfect bij. Eigenlijk liep ik vooral op gevoel. Regelmatig hield ik het tempo aan van de loper waar ik mee in gesprek raakte, heerlijk. Zo legde ik elke ronde in ongeveer 47 minuten af, hield daarmee bijna 13 minuten pauze na elke ronde over. Ook die pauzes kenden al snel een fijne, vaste structuur: plassen, onder de koude douche gaan staan (zonder me uit te kleden), softflask en nieuwe bidon aanmaken met SiS, eten, drinken, rekken met elastiek en benen masseren met Ice Power Gel. Als het fluitje klonk (twee minuten voor de start van elke nieuwe ronde) ging ik nog even een minuut zitten met mijn blik op oneindig, stond dan op en wandelde naar het startvak. Daar aangekomen klonk dan 10 seconden later het startsein voor weer een nieuwe ronde.
In ronde 4 ontdekte ik het belang van blijven eten en drinken: ik had na ronde 3 nergens zin in en besloot als extraatje alleen een ‘XL gel’ te nemen, van Born. Die ronde 4 verliep daarop waardeloos: geen energie, negatieve kop en het tempo voelde opeens als werken. Na die ronde riep ik mezelf tot de orde: eten en drinken kreng! Door het rekken en strekken en plassen over te slaan won ik wat pauzetijd. Ik heb daarin drie pannenkoeken, twee dikke plakken cake en een halve broodschotel naar binnen gewerkt. En goed gedronken. Het is dan wel grappig dat de theorie voorschrijft: zorg dat je twee tot drie uur voor de start gegeten hebt. Nu stond ik volkomen stuffed, met nog een halve pannenkoek in mijn vuist, klaar voor de volgende start. Maar van honger heb ik verder de hele race geen last gehad.
Eigenlijk kreeg ik vanaf ronde 5 vleugels: mijn hoofd was die dag heel goed en echte pijn bleek ik ook nergens te hebben. Of ik bedoel pijn die op blijvende schade(kans) wijst. Natuurlijk sputterde het lijf af en toe maar dat hoort erbij. Zo mogelijk nog fijner was de ontdekking dat ik heel goed wist dat ik na 9 rondes wilde stoppen. En dat ik daar helemaal happy mee was. Ik hoefde me vandaag niks te bewijzen, wist zelf wel dat ik ook probleemloos tachtig kilometer had kunnen lopen die dag. Maar ik wilde naar huis en verlangde naar mijn bed. Een veel aanlokkelijker perspectief dan met mijn elastieken enkels nog uren rondbonkeren in het donker, over hobbelig weiland en door 34 houten klaphekjes.
En zo geschiedde. Hoewel ik nog even kort twijfelde: tijdens ronde 8 en 9 raakte ik met een heel fijne kerel in gesprek, het lopen werd bijzaak, ging vanzelf. Hij was van plan (en deed dat uiteindelijk ook) om 24 uur vol te maken en opperde dat we samen zeker nog een aantal rondjes gezellig door konden kletsen. Maar nee, misschien een volgende keer, ik klap mijn parasol in en rij naar huis. En dat deed ik. De rit van Groningen naar Haarlem, midden in de nacht, was de perfecte setting voor contemplatie en dankbaarheid. Wat een fijne dag had ik erop zitten, en wat is het heerlijk om uren achter elkaar te lopen. Dat ga ik dus vaker (en verder) doen!
PS Leuk detail: eenmaal thuis bleek dat ik net een paar honderd meter verder had gelopen dan tijdens de Zestig van Texel in 2022. Een nieuw afstandsrecord dus. 🙂
En de prachtige foto’s op deze pagina zijn gemaakt tijdens de eerste Spaarnwoude Park Ultra, door Bjorn Paree (@runoutofhell op Instagram).
Na twee prachtige edities in 2025 gaan we in 2026 opnieuw voor twee edities: in juni en december. Inschrijven is vanaf nu mogelijk, maximaal 150 deelnemers. Hoe ver ga jij? 🙂
Zaterdag 12 december 2026, van 10:00 tot uiterlijk 20:00 uur
Een ronde van 3.6 km door een prachtig natuurgebied. Je hebt per ronde 30 minuten de tijd. Elke ronde die je binnen 30 minuten aflegt betekent: je mag starten voor de volgende ronde. Hoeveel rondes ren jij? 🙂
Nieuw: naast de ronde van 3.6 km kun je nu ook voor de 4.6 km kiezen. Ook deze afstand moet telkens binnen 30 minuten worden afgelegd. Je kunt op de dag zelf besluiten voor welke afstand jij per ronde gaat.
Het startgebied is een heerlijke plek aan de speelvijver, in het gras. Er zijn WC’s, picknick-tafels en voldoende ruimte om je tentje, stoeltje, eten en drinken en supportcrew een plek te geven.
Elke nieuwe ronde start en eindigt bij de speelvijver. Tijd over voordat de volgende ronde begint? Eet en drink wat, rust een beetje uit en laad je op voor weer een ronde. En of je nou 1, 5 of 20 rondes loopt: er is geen finish dus iedereen is een winnaar!
Even praktisch: zorg dat je ruim op tijd aanwezig bent, om 09:45 uur is de lopersbriefing. Je kunt je dan even settelen voordat we starten. Klokslag 10:00 uur lopen we als groep de eerste ronde (3.6 km*), in 27 minuten. Je hebt dan, terug bij de vijver, 3 minuten voordat de tweede ronde begint. De laatste ronde start om 19:30 uur. O ja, alles wat je eet en drinkt tijdens het evenement dien je zelf mee te nemen.
*ook de eerste 4.6 km ronde start om 10:00 uur, met voorloper. Je hebt dan iets korter rust tot de volgende ronde (die start om 10:30 uur).
Dit evenement wordt georganiseerd door vrijwilligers. Zo houden we de kosten laag. Er zijn twee wisselbekers, voor de snelste loper (in de laatste ronde, voor de 3.6 en 4.6 km). Er is voor alle deelnemers een leuke herinnering & warme choco als je stopt.
Dit runnersfestival wordt georganiseerd door loopgroep Loopmeesters uit Haarlem. Niet voor niets is onze slogan: samen hardlopen is leuker. Wil je nog wat vragen voordat je je inschrijft? Bel of app Karel Kolb (0617462882), hij helpt je graag.
In de overgang verandert er een aantal dingen. Voor jou als sporter is het belangrijk om in deze periode extra op je voeding te gaan letten. Lidia Bernabei, diëtist en specialist in de menopauze en het vrouwenhart, deelt in dit artikel haar kennis.
“De overgang kan wel tien jaar duren. In deze periode moet je nog meer op je voeding gaan letten. Verzadigde vetten, zoals in kaas, koekjes en kokosvet, dragen bij aan je ‘slechte’ cholesterol. Onverzadigde vetten zijn beter en herken je met het volgende ezelsbruggetje: ze zijn vloeibaar bij kamertemperatuur. Kies voor onbewerkte producten en volg het mediterrane dieet: eet veel kleurrijke groenten en gebruik extra vierge olijfolie. Deze combi levert vezels, vitamines, mineralen en antioxidanten, allemaal belangrijk om de kans op hart- en vaatziekten en kanker te verlagen. Extra vierge olijfolie is ook rijk aan bètacaroteen, dit herstelt de bloedvaten die sneller achteruitgaan tijdens de overgang.
Het verhaal van Kira (54): “In de overgang ben ik wat zwaarder geworden. Ik ben ook meer op mijn voeding gaan letten. Maar zelfs met soms drie keer sporten op een dag en weinig eten val ik niet af. Het schijnt dat je ook anders moet gaan eten maar daar heb ik me nooit zo in verdiept. Ik eet ’s ochtends yoghurt met fruit en cruesli, ’s middags twee boterhammen en ’s avonds een maaltijd en iets lekkers bij de koffie.”
Vrouwen die sporten merken vaak dat ze toch aankomen. De oorzaak is dat je ruststofwisseling daalt en je spiermassa afneemt. Daarom zijn eiwitten zo belangrijk. Eet je hetzelfde, dan sla je de overtollige energie als vet op. De Eetmeter-app helpt je bewust te worden van wat je eet, en de Kies Ik Gezond-app maakt productvergelijkingen makkelijk. Zo kun je bijvoorbeeld zien dat cottage cheese minder verzadigd vet bevat dan smeerkaas, maar wel meer eiwitten.
Tijdens de overgang krijg je te maken met hormonale schommelingen. Mijn advies: houd het bij drie eetmomenten per dag om bloedsuikerschommelingen te voorkomen. Neem als tussendoortje bijvoorbeeld kwark of noten, voor extra eiwitten. Fruit bevat suiker en kan ook schommelingen veroorzaken. Prima bij ontbijt en lunch, liever niet als tussendoortje. Beperk alcohol tot twee glazen per week. Alcohol verergert opvliegers, verhoogt het risico op kanker én je buikomvang.”
Isotoon, rijk aan vitaminen en caloriearm. De Duitse brouwer Erdinger profileert zijn alcoholvrije bier graag als dé ideale sportdrank. Maar is dat ook echt zo?
Wat is sportdrank?
Water met suiker en zout. Soms ook vitaminen. Afhankelijk van de soort en hoeveelheid toegevoegde koolhydraten zijn er drankjes die specifiek geschikt zijn voor consumptie voor, tijdens of juist na het lopen.
Dat sportdrank zorgt voor betere prestaties wordt algemeen aangenomen. Zo zegt bewegingswetenschapper Asker Jeukendrup dat wielrenners beter presteren als ze gedurende een tijdrit sportdrank drinken. Ook zou het uithoudingsvermogen tijdens een intervaltraining verbeteren door het drinken van sportdrank.
Tegengeluiden
Kritische geluiden zijn er ook. Zo zegt wetenschapper Deborah Cohen dat het (wetenschappelijk) bewijs voor de de werking van sportdrank ontbreekt. En dat het wetenschapscircus rond rehydratatie achter de schermen wordt aangejaagd en deels zelfs betaald door fabrikanten. Een kritische blik op de claims van diezelfde fabrikanten kan dus zeker geen kwaad.
Zo claimt het Duitse biermerk Erdinger dat marathonlopers beter gaan lopen door het drinken van alchoholvrij witbier. Daarbij verwijst Erdinger graag naar wetenschappelijke studies. Broodje aap of moeten we allemaal aan het alcoholvrije witbier voor de volgende marathon?
Bier als hersteldrank?
Onderzoekers van de Deakin University (Australië) stellen dat we veel weten over de fysiologische effecten van (overmatig) alcoholgebruik maar weinig van de relatie tussen alcohol en sport. Meer onderzoek is dus nodig. Als het aan Erdinger ligt drinken we tot die tijd hun alcoholvrije witbier.
Gewaarschuwd door het artikel van Deborah Cohen op BMJ.com kijken we nog eens kritisch naar de beweringen van Erdinger. Op www.erdinger-alkoholfrei.de noemt het biermerk zelf een aantal voordelen van hun bier voor sporters. Zo worden de voedings- en mineraaldeeltjes in hun alocholvrije bier snel door het lichaam opgenomen, goed voor het herstal ná een inspanning. Ook zouden de toegevoegde vitaminen zorgen voor verminderde vermoeidheid gedurende de inspanning.
Polyfenolen
Uit onderzoek onder marathonlopers is gebleken dat het drinken van alcoholvrij bier na de wedstrijd het risico op een verkoudheid flink vermindert. De bierdrinkers die wél verkouden werden hadden bovendien mildere klachten dan de placebo-drinkers.
Met dank aan polyfenolen; plantaardige stoffen waaraan een ontstekingsremmende werking wordt toegeschreven.
Dat polyfenolen een gunstige invloed hebben op de gezondheid van sporters is al langer bekend. Ze komen verder voor in druiven, bessen, thee, wijn, chocola en olijfolie.
Een tijdje terug verscheen er op een van de sites van de Sunday Times een serie artikelen die de marketingclaims van sportdrankfabrikanten aan de kaak stellen. Moraal van het verhaal: veel claims zijn ongegrond. Ook het feit dat veel onderzoek betaald wordt door fabrikanten helpt de geloofwaardigheid niet. Bovendien maken de onderzoekers zich zorgen over het hoge caloriegehalte van reguliere sportdranken.
Biertje?
Zo bezien is dat biertje van Erdinger zo gek nog niet: minder calorieën, minder suiker en het bevat bovendien eiwit en polyfenolen. Maar of alcoholvrij bier ook beter is dan andere hersteldranken? Pluspunt zijn de polyfenolen maar daarvoor kun je ook toe met vruchtensap of chocola. Het beetje eiwit en de extra vitaminen spelen geen significante rol bij herstel, een glas chocomel is beter. Conclusie: niet-lopers drinken beter Erdinger (minder suikers en calorieën), sporters moeten vooral blijven drinken waar ze zich goed bij voelen voor, tijdens en na het lopen.
